شروع....

همسفر درختی پر بار

اولین هدف و آخرین هدف در سفر اول رسیدن به رهایی مسافران است، ما همسفران پیش از آن که مادر، همسر، خواهر و یا فرزند باشیم زن هستیم جنسیتی حساس، قدرتمند، انعطاف پذیر و آنچه مسلم است زمان بسیاری را در تاریکی اعتیاد سپری نمودیم و رنج های بسیار کشیده ایم و از بی توجهی ها و بی مهری ها بغض بسیار کردیم و در حسرت کوچکترین دست نوازشی، شبانگاهان گریه کرده ایم و حال ما در نقطه انتخاب هستیم شاید بگویید ما هیچگاه حق نداشته و نداریم و اگر می توانستیم همین الان می رفتیم در یک مزرعه زندگی می کردیم ولی بخاطر وضع مالی، خانوادگی یا بچه هایمان ماندیم و می سوزیم ولی نه، شما 1 انتخاب دارید و آن که می توانید یک قربانی باشید و مسافر خود را مسبب و زندانبان خود و رویاهاتان بدانید که در نهایت به خشم، ناامیدی، اندوه و انتقام می رسید یا راه دوم این که زندگی شما در جایگاهی هست که باید باشد و این مسیر زندگی، آموزشی بود که در کنار مسافر خود انتخاب کرده بودید.

این تغییر نگرش در ادامه احساس توانایی در انجام امورات و امید و حب نسبت به مسافر را خواهد داشت، نکته اینجاست در کنگره 60 در ادامه آموزش ها توانایی تفکر و تصمیم گیری و ادراکمان از مسائل به تدریج کامل می شود تا بتوانیم مسافر خود را یاری رسانیم و او را از شیاطین پس بگیریم و بستری با پایه های فولاد آبدیده از محبت خالص برای رشد فرزندانمان فراهم نماییم تا اثرات تاریکی و زخم های آنها را مرحمی شویم نه آن که در اندیشه انتقام و مچ گیری و زیر سوال بردن مردانی بیفتیم که به علت اسیر شدن در تاریکی ما را ندیدند و علم آن را هم نداشتند که این کشتی شکسته، به گل نشسته و طوفان زده را نجات دهند، هر موجودی بنا بر خلقتش دارای بالقوگی هایی است که برای کامل شدن در مسیر رشد خود از آن بهره میبرد و هر مقدار که از آن اصل دورتر شود  نا کار آمد تر می شود.

مثال: اگر ماهی آب شیرین را در آب شور بیندازیم زیاد دوام نمی آورد و می میرد، انسان هم از این امر مستثنی نیست.
 

بخشش و محبت و انعطاف پذیری در حقیقت همان قدرتی است که یک زن دارد و با رسیدن به تفکر سالم است که می تواند تبدیل به درختی پر بار شود ولی آفت این درخت همان افکاریست که از ما برده و از مسافرانمان برده دار میسازد و این درد به ضربه ای می تواند تبدیل شود که ظاهرش آزادی، شادی، استقلال است اما با تنش از هم گسستگی و قهر و جدایی و بی مادر و پدری فرزندان.

با آرزوی باروری این درخت عظیم در وجود تک تک رنج دیدگان و دل شکستگان.

 

نویسنده: شانی دژاکام

بخشش

دو قطره آب که به هم نزدیک شوند،تشکیل یک قطره بزرگتر میدهند...
اما دوتکه سنگ هیچگاه با هم یکی نمی شوند !

پس هر چه سخت تر و قالبی تر باشیم،فهم دیگران برایمان مشکل تر، و در نتیجه امکان بزرگتر شدنمان نیز کاهش می یابد...
آب در عین نرمی و لطافت در مقایسه با سنگ،به مراتب سر سخت تر،و در رسیدن به هدف خودلجوجتر و مصمم تر است.
سنگ، پشت اولین مانع جدی می ایستد.اما آب... راه خود را به سمت دریا می یابد.در زندگی، معنای واقعی سرسختی، استواری و مصمم بودن را،در دل نرمی و گذشت باید جستجو کرد.
گاهی لازم است کوتاه بیایی...گاهی نمیتوان بخشید و گذشت...اما می توان چشمان را بست و عبور کرد.
گاهی مجبور می شوی نادیده بگیری...گاهی نگاهت را به سمت دیگر بدوزی که نبینی....ولی با آگاهی و شناخت .

درنهایت بخشیدن را خواهی آموخت

شادزی ومهر افزون

مسافر حسین

مثلث دانایی

  سلام دوستان حسین هستم یک مسافر

 وقتی داشتم با خودم درباره دستور جلسه فکر میکردم  به این نتیجه رسیدم که اگر علم کنگره نبود واقعا من حالا کجا بودم وچه کار میکردم اگر افراد خالص در کنگره نبودند واطلاعات درمانی در اختیار من قرار نمیدادند من کجا بودم . آیا بودم.؟

به نظر من کنگره60 یک تفکر قدرتمندی است که هیچ وقت فراموش نمیشود آیندگان از این علم کنگره درسهای زندگی خواهند آموخت چون علم ثابت شده سندی بدون نقص میباشد .

دوستان قدمهای ما در ابتدا باعث پیشرفت خودمان میشود وبعد باعث پیشرفت دیگران .

دوستان نظرات شما باعث میشودکه درراهمان پیشرفت بیشتری بکنیم.

در آموزش های کنگره  در باره مثلث دانایی برای ما سخن گفتند واین مثلث که همان تفکر " تجربه "وآموزش هست را به ما آموختند   وقتی فکر میکنم میبینم زمان ورود باچه تفکری وارد شدم آیا از تجربیات دیگران استفاده کردم ومیکنم وآیا امروز از این نعمت استفاده میکنم و برای آموزش خودم ارزش میگذارم وآموزش  میگیرم " باید بدانم که این اتوبوس اگر برود دیگر نمیتوانم به آن برسم وشاید دیگرخیلی برای من دیر باشد .

در کنگره آموختم آنچه باور است محبت است وآنچه نیست ظروف تهیست

وباید بدانم دیگران کاشتند وما خوردیم باید ما بکاریم تا دیگران بخورند.

باید صفت گذشته را در خودم تعقیر بدهم تا دیگران بپذیرند که من تغعیر کرده واز جلد اهریمنی خارج شده یاد شعری که در کتاب آمده افتادم :

گر مرد رهی میان خون باید رفت      ازپا ی فتاده سرنگون باید رفت 

تو پای در راه بنه هیچ مگو          خود راه بگویدت که چون باید رفت

باید بدانم که  یک عمر زندگی من در گرو این11ماه سفر میباشد.

به امید رهایی تک تک مسافران کنگره 60 ورسیدن به تعادل

شادزی ومهر افزون

مسافر حسین

دل نوشته

دل نوشته

باسلام خدمت خوانندگان گرامی این وبلاگ متن زیر را به خاطر ارتباط خوبی که بین خوانندگان این وبلاگ برقرار گردیده برای تمامی شما دوستان قرار میدهیم.امیدوارم همواره در کسب آموزشهای کنگره 60 ثابت قدم وپیشرو باشیم.

حكاكيهاي روي ماسه ها ميهمان اولين موج اند،

اما حكاكيهاي روي سنگ ميهمان تاريخند :
ودوستان خوب حك شدگان روي قلبها وجاودانه ترين اند.
ارادتمند شما مسافر حسين

دل نوشته یک همسفر

آنچه مردان بايد بداند

در دسترس بودن آقایان برای خانم ها ریشه های عمیقی در ساحت روانشناختی خانم ها دارد. آنچه در اولین سطح برای خانم ها اهمیت دارد؛ احساس امنیت است. خانم ها دوست دارند به همسرشان تکیه کنند؛ چرا که ایفای نقش همسری و یا مادری نیاز به محیطی امن دارد. یکی از نشانه هایی که به خانم ها این احساس را منتقل می کند در دسترس بودن است.
در دسترس بودن معنای وسیعی دارد. حضور فیزیکی، ابتدایی ترین حالت برای ایجاد امنیت در خانم ها است که در موقعیت های چالش برانگیز زندگی، بسیار اهمیت پیدا می کند.اما در معنای کلی آن در دسترس بودن یعنی حساسیت نسبت به موضوعاتی است که برای خانم ها مهم تلقی می شود.
برای ایجاد احساس امنیت در همسرتان موارد زیر را رعایت کنید
• سعی کنید میزان تماس های تلفنی خود را به همسرتان افزایش دهید. یک مکالمه کوتاه و یا یک پیام هم برای این احساس کافی است.
• سعی کنید نگرانی همسرتان را راجع به مکان زندگی برطرف کنید.
• نسبت به حالات همسرتان حساس باشید و احساساتش را با جملاتی مانند، عزیزم بخاطر... ناراحتی؟، خیلی خوشحالی فکر کنم بخاطر ... باشه، انعکاس دهید.
• گفتگو با همسرتان را جدی بگیرید و هنگامی که حرف می زند دقت کنید و در مواردی که ناراحت است و یا به همکلامی با شما نیازمند است، فعالیت خود را برای صحبت کردن با او قطع کنید.
• زمانی را برای تنها سخن گفتن در نظر بگیرید. گفتگو در تنهایی و در محیط صمیمی باعث می شود تا خانم ها نگرانی های خود را بهتر بیان کنند.
• در موقعیت های چالش برانگیز حضور فیزیکی داشته باشید و به تماس تلفنی اکتفا نکنید.هنگام بیماری، از دست دادن عضوی از خانواده، جشن ها و در کل در موقعیت های مهم حضور فیزیکی داشته باشید

نوشته همسفر امینی (همسفر مسافر حسین)

صبر واستقامت از دیدگاه یک همسفر

بسم الله الرحمن الرحیم

با صبر و استقامت میشود به آنچه غیرممکن می نماید امکان بخشید و به آرامش رسید. 

آیا فکر کرده ایم اگر صبر و استقامت پدر عزیزمان مهندس بزرگوار نبود با آرامش کامل چهارشنبه ها به رها شدگان گل نمی دادند، و ما همسفران ومسافران هنوز سردرگم بودیم.

خداوند هم از روز اول صبر را به ما آموخت. زمانی که آدم و حوا به زمین فرستاده شدند، خداوند صبر را به آن ها آموخت و فرمود زمانی به آرامش میرسید که صبور باشید. برای فرزند دار شدن باید 9 ماه صبر می کردند و یا برای خوردن میوه بعد از شکوفه کردن درخت، تحمل میکردند تا زمان رسیدن میوه برسد.... و در قرآن کریم فرموده اند: که در کارهای خود صبر پیشه کنید. من با صابران هستم.

اگر در صبر استقامت و تحمل کنید و بی صبری نکنید به آرامش خواهید رسید؛ زمانی به آرامش میرسیم که کارها را برای رضای خدا انجام دهیم نه برای دیگران ؛ برای کاری که انجام میدهیم انتظار پاداش نداشته باشیم. زمانی که  به خاطر دیگران کارهایی انجام بدهیم و بخواهیم در چشم دیگران باشیم و از ما قدردانی نشود، حالمان خراب میشود و مرتب خود را سرزنش میکنیم.

بچه های کنگره 60 هر کدام با صبر و پشتکار ، استقامت و تحمل بعد از 10 الی..... به آرامش واقعی رسیده اند یا خواهند رسید..

در اینجا لازم میدانم از عزیزانی که با نظرات و پیشنهادات خود مرا یاری نمودند به خصوص «مسافر حسین» تشکر کنم.

  <همسفر مجید>