بسم الله الرحمن الرحیم
دستور جلسه این هفته : چگونه شکر گزاری می کنم .
همانگونه که می دانیم ، کنگره 60 برای
52 هفته سال ، 52 دستور جلسه آموزشی برای کارگاه ها و کلاس های خود در نظر
گرفته است . هر یک از این موضوعات در سطحی از اهمیت هستند که لازم است به
مدت یک هفته در کارگاه های آموزشی خصوصی و عمومی ، در کلیه نمایندگی ها در
مورد آن گفت و شنود و تبادل نظر ، صورت گیرد .
تمام این دستور جلسات ، دارای بار آموزشی خاص خود بوده و مسافران و همسفران
کنگره لازم است تا در مورد آن به آگاهی و شناخت لازم برسند و آن را به
صورت کاربردی ، در جهت درمان اعتیاد و یا پشتیبانی از درمان اعتیاد مسافر
خود ، به اجرا گذارند .
شکرگزاری یکی از همین موضوعات است و شاید یکی از مهمترین ها .در فرهنگ ما و
دیگر فرهنگ های ملل ، شکر گزاری دارای اهمیت بوده و در بسیاری از فرهنگ
ها، دارای مراسم و آیین مخصوص به خود نیز می باشد .
اولین برداشت از مفهوم شکرگزاری ، تشکر ، سپاس و قدردانی است . اما این سوال مطرح می شود که تشکر و سپاس از چه کسی ؟
شاید اولین جواب به این سوال ، خداوند باشد . خداوندی که نعمت هایی بیشمار
به ما داده است . خداوندی که نعمتش را بر ما تمام کرده است . ما را از
نیستی و عدم ، به هستی و بودن آورده است . شاید مفهوم آن را ندانیم ؛ اما
در جزوه حال خوش ( به قلم مهندس حسین دژاکام ) آمده است که بودن ، بزرگترین
نعمت خداوند است .
قدرت مطلق ، جسم ، فیزیک و اندام بسیار
پیشرفته ای را به ما داده است . ما تنها موجودی هستیم که به راحتی روی دوپا
راه می رویم و بیشترین تعادل فیزیکی را روی دو پا داریم . روی دوپا ،
بسیاری ار حرکات آکروباتیک را انجام می دهیم که سایر موجودات نمی توانند .
ما تنها موجودی هستیم که می توانیم در یک زمان ،چند کار را با هم انجام
دهیم ، راه برویم ، موزیک گوش کنیم ، صحبت کنیم ، چیزی میل کنیم و خیلی
کارهای دیگر که سایر موجودات نمی توانند.
تنها موجودی هستیم که قادریم در تمام
شرایط آب و هوایی زمین زندگی کنیم ، از سرمای کشنده قطب و روز و شب هایی که
ماه ها طول می کشد تا مناطق حاره و استوایی و جنگل های انبوه با گرمای
شدید . از حضور در اعماق اقیانوس ها گرفته ، تا زندگی در ایستگاه های فضایی
.
ما تنها موجودی هستیم که می توانیم از تمام خوراک ها ، گیاهی و غیر گیاهی
استفاده کنیم و شاید هیچ موجودی ، چنین تنوع غذایی نداشته باشد .
انسان ، زیباترین و پیشرفته ترین فیزیک و
اندام را در بین جانداران دارد . زیباترین پوست ، زیباترین چشم ، زیباترین
صورت و بسیاری زیبایی های منحصر به فرد دیگر .از
همه این ها گذشته ، انسان قدرتی ما فوق تمام موجودات دارد و آن ، قدرت و
ویژگی خاصی است به نام روح ؛ که فقط به انسان داده شده است . ما دارای قدرت
اختیار هستیم که موجودات دیگر ندارند ، ما صاحب تفکر ، اندیشه ، و حس قوی
هستیم . ما می توانیم مسیر زندگی خود را هر طور که می خواهیم تغییر دهیم ،
در حالیکه موجودات دیگر در یک برنامه از پیش تعیین شده ، زندگی می کنند و
نمی توانند آن را تغییر دهند .
این ها خلاصه ای از نعمت ها و امکاناتی که قدرت مطلق در اختیار ما قرار داده است .
شاید معدودی از انسان ها قدر این داشته ها را می دانند و بسیارند انسان
هایی که با تفکر و جهانبینی نادرست ، نه تنها قدر این نعمت ها را نمی دانند
و سپاسی بابت آن به جای نمی آورند ، بلکه با سرعت تمام در جهت تخریب و
نابودی آن حرکت می کنند و بر اساس یک جمله و دیدگاه فوق العاده مخرب می
گویند که جسم را نباید سالم به گور برد .خدا می داند که این جمله و این
دیدگاه چقدر شیطانی است .قدرت مطلق ، در طراحی و خلق ما ، انرژی و دقت فوق
العاده ای را به کار برده است و به تعبیری ، سنگ تمام گذاشته است ؛ حال ،
بقیه تزئینات آن با ماست . ما باید به جسم و داشته های خود اهمیت بدهیم و
به آن ها احترام بگذاریم و در بهترین و زیباترین و سالم ترین حالت ممکن
نگهداری کنیم . زیرا این ها امانت خداوند است نزد ما .
اگر انسان با تمام این زیبایی ها ، در
صراط مستقیم نباشد و به طرف ضد ارزش ها حرکت کند ، تمام این زیبایی ها به
زشتی تبدیل شده و می شود زشت ترین مخلوق خداوند . رمز زیبایی برای انسان ،
بودن در صراط مستقیم و حرکت به سمت ارزش ها و دوری از ضد ارزشهاست .
زمانیکه کسی چیزی به ما بدهد و ببیند که ما برای آن اهمیتی قائل نیستیم و
یا خودمان هدیه و یا چیزی به کسی بدهیم و ببینیم که برای آن ارزشی قائل
نیست ، چقدر ناراحت می شویم و این برایمان نوعی بی احترامی محسوب می شود و
سعی می کنیم دیگر تکرار نکنیم و به آن فرد ، هدیه و یا هر چیز دیگری ندهیم .
قدرت مطلق نیز از از همین زاویه ما را می بیند . برای او بسیار مهم است که ما چگونه با داده های او برخورد می کنیم .
ما باید خوشتیپ ، خوش لباس ، زیبا ، ورزشکار و سالم باشیم ، اما نه برای
تفاخر ، نه برای فخر فروشی به دیگر انسان ها ، بلکه برای ادای احترام و قدر
دانی از کسی که آن ها را به ما داده است .