همه انسان ها این مشخصات را دوست دارند ، خداوند نیز دوست دارد . به قول آقای دکتر حبیب الله رسولی ( همسفر )  هر چیز که خداوند دوست دارد ما انسان ها هم دوست داریم و هر چه که ما انسان ها دوست داریم ، خداوند هم دوست دارد . هر چه که ما  دوست نداریم ، خداوند هم دوست ندارد . ما زیبایی را دوست داریم ، راستی و درستی را دوست داریم ، تمکن مالی را دوست داریم ، احترام به دیگران را دوست داریم ؛ خداوند هم همه این ها را دوست دارد . ما زشتی ، دروغ ، ناراستی ، فقر و بدبختی را دوست نداریم ، خداوند هم این ها را دوست ندارد .


بنابر این ، شکر گزاری و سپاس از خالق ، موضوعی نیست که بتوان به سادگی از آن عبور کرد .
اگر زمامی مصرف کننده مواد مخدر بودیم و آرزوی درمان و رهایی داشتیم و یا مسافری داشتیم که آرزویمان رهایی و درمان او بود ، حال که به رهایی و

درمان رسیده ایم ، آیا شکر گزار خداوند هستیم ؟
آیا به راستی ، شکرگزاری و سپاس ، فقط از خداوند است ؟
آیا می توانیم بگوییم که ما فقط از خداوند با یک کلمه الهی شکر سپاس گزاری می کنیم و دیگر تمام شد ؟
باید بگوییم که شکر گزاری ، سپاس و قدردانی برای مراتب پایین تر از خداوند نیز وجود دارد .


اصولاً هر کاری که خداوند بخواهد برای ما انجام دهد ، از طریق انسان ها انجام می دهد . انسان های بیشماری هستند که مربی ، معلم ، استاد ، راهنما ، یا ولی ما هستند ، آیا نباید از آن ها تشکر و قدردانی کرد ؟
بزرگی می گوید : اگر تشکر و شکرگزاری از مخلوق خداوند را بلد نباشیم ، و به جای نیاوریم ، مفهومش این است که شکرگذاری از خداوند را نیز بلد نیستیم .


به قول بزرگی دیگر : اگر حق را در خلق درنیابی ،          بیابی خانه اما ، در ، نیابی


یکی از آموزش های مهم کنگره 60 در مبحث شکرگزاری این است که ما تشکر و شکرگزاری از انسان ها را بیاموزیم ، به جای آوریم و عمل کنیم .
اگر این موضوع را یادبگیریم و عمل کنیم ، آن موقع است که اگر بگوییم الهی شکر ، این الهی شکر ، یک شکر واقعی و ارزشمند است که پیش نیازهای آن رعایت و گذرانده شده است . در غیر اینصورت ، یک کلمه خدا را شکر خشک و خالی است که ارزشی ندارد .


ان الانسان لربی لکنود .
ان الانسان لربی لکفور .

انسان موجودی است که به رب خود ناسپاس است . انسان موجودی است که رب خود را فراموش می کند . انسان موجودی است که رب خود را پنهان می کند . خداوند رب العالمین است . ما رب و مربی را در سطوح پایین تر نیز می توانیم مشاهده کنیم .


بسیارند انسان هایی که مربیان و آموزش دهندگان خود را فراموش می کنند و حتی پنهان می کنند . اگر با آموزش مربی به جایی می رسد ، می گوید خودم رسیدم و از مربی خود که به او آموزش داده است چیزی نمی گوید .الا الذین آمنو و عملو صالحات و تواصو بالصبر و تواصو بالحق و تواصو باالمرحمه
به جز عده قلیلی که ایمان آورده اند و عمل صالح انجام می دهند ، اعمالشان به صلح و دوستی منتهی می شود . دیگران را به صبر توصیه می کنند . دیگران را به راستی ، درستی و محبت توصیه می کنند .


ما به عنوان یک انسان ، آیا از والدین خود که مربی ما بوده اند ، تشکر ، قدردانی و سپاسگزاری می کنیم ؟
آیا از معلمان خود سپاسگزاری می کنیم ؟
آیا از کمک راهنما یا راهنمای خود قدردانی می کنیم ؟
آیا از مرزبانان نمایندگی که بسیار زحمت می کشند تا ما در آرامش و امنیت کامل سفر کنیم و به رهایی برسیم و اگر یک روز ، چایی که به ما می دهند رنگش و یا طعمش خوب نباشد ناراحت می شویم ، آیا از آن ها قدر دانی می کنیم ؟
آیا از دیده بانان کنگره که در شاخه های مختلف خدمت می کنند تا کنگره 60 بدون کوچکترین توقفی به کار خود ادامه دهد ، قدردانی می کنیم ؟
آیا از نگهبان کنگره ، کسی که بنیان کنگره 60  از اوست و هر آنچه از طریق کنگره 60 بدست آورده ایم ، بواسطه اوست ، قدردانی می کنیم ؟
این ها سوالاتی است که اگرجوابمان به آنها مثبت است ، بدانیم که الفبای شکرگزاری را آموخته ایم و شکرگزاریمان از قدرت مطلق انشاالله مقبول می افتد .


به قول نگهبان کنگره 60 ، در مقابل خدمتی که دیگران به ما می کنند ، نگوییم زبانمان قاصر است ، من نمی دانم چگونه تشکر کنم ، زبانم الکن است . آری زبانمان الکن است ، زبانمان قاصر است ، اما خیلی کارهای دیگر هست که می توانیم انجام دهیم . می توانیم با کادو یا هدیه و یا هر طور که صلاح می دانیم از انسان هایی که به ما خدمت کرده اند تشکر و قدردانی کنیم .


در مقابل کنگره 60 که ما را به صورت رایگان به درمان و رهایی رسانده است ، نگوییم که به چه زبانی تشکر کنم ، می توانیم با زبان کمک به کنگره ، قدردانی کنیم . آیا کنگره 60 برای گذران امور خود به مالیه نیاز ندارد ؟ پس اگر بخواهیم قدردانی کنیم راه باز است . این گوی و این میدان .
امیدواریم خداوند به همه ما توفیق دهد که بتوانیم شکرگزاری ، تشکر و قدردانی از بندگان خدا را بیاموزیم و عمل کنیم .
در زندگی ، لحظات و رویدادهایی وجود دارد که در زیبایی آن هیچ شک و تردیدی نیست . یکی از این زیباترین ها ، لحظه ای است که در حال شکرگذاری و تشکر هستیم . از خداوند و از مخلوق خداوند .


براستی که خداوند چقدر لذت می برد از این لحظات ، همانگونه که ما لذت می بریم و خداوند به ما اعضای کنگره 60 چه نعمتی ارزانی داشته است ، نمی دانم ، آیا تا به حال فکر کرده اید که آیا انسانی پیدا می شود که به اندازه ما دست شادی بزند ، به اندازه ما تبریک بگوید و به او تبریک بگویند ، به اندازه ما شیرینی جشن میل کند ، به اندازه ما کادو بگیرد و کادو بدهد ؟
این ها رنگ و روی بهشتی دارند ، همانطور که خداوند در کلام الله شریف می فرماید که در بهشت سخن لغو و بیهوده نمی شنوید . آنجا چیزی که می شنوید سلاماً سلاما است .


انسانی که در صراط مستقیم است ، انسانی که پیرو قوانین الهی است ، انسانی که می تواند از تاریکی و ظلمات اعتیاد عبور کند و به بهشت سلامتی ، زندگی و روشنایی برسد ، شایسته چنین شرایطی است .


خداوندا
دریا و آسمان و دشت ، پوشیده از رقصنده های آسمانیست ،
و روح نا آرام ما خواستار رهایی ، نه از خلاصی ، بلکه دیدار معشوق است ،
خداوندا
تنها تو را می ستاییم و تنها تو را ستایش می کنیم ،
برای انجام این عمل عظیم ،
شکر ، شکر ، شکر

با احترام ، مسافر علی خدامی

منبع: جمعیت احیای انسانی کنگره 60