باسلام خدمت شما خوانندگان گرامي در هفته گذشته در حاشيه جلسه پارك طالقاني بايكي از دوستان صميمي خودم كه ميتوان
گفت يكي از مسافران خوب مجموعه ماست وخدايش روز اولي كه به جمع ماپيوست
روهيچ موقع فراموش نميكنم صحبت داشتم واز تجربيات اين برادر عزيزم استفاده
كردم وبراين شدم تا يك مورد از مواردي كه ايشان به منظور ترك اعتياد خود
انجام داده را به طور مختصرشرح دهم .
امروز
وباگذشت حدود 9ماه از پيوستن اين مسافرعزيز به جمع مابه واقع ميبينم كه
مسير كنگره60دردرمان اعتياد بهترين وكاملترين روش است .
توهم! این یکی از
سوغاتیهایی است که موادمخدر و محرکهای جدید به مصرفکنندههایشان
میدهند. موادی که با شایعه اعتیادآور نبودن، خیلیها را اسیر خودشان کردند
و حالا آنها بهدنبال راهی هستند که از شر این مواد و توهمهایش خلاص
شوند. افکار عجیب و غریب، پرخاشگری، خشونت و میل به کشتن، چیزهایی نیست که
به همین راحتی از بین برود. راهحلهایش هم آسان نیست. شوکدرمانی به عنوان
یکی از راههای خلاص شدن از اثرات ذهنی موادمخدر جدید معرفی شده. جایی که
شوک میدهند تا توهمها دست از سر شیشهایها و کراکیها
بردارد.اینجا ست که انسان به روش درمانی کنگره 60 ایمان راسخ پیدا میکند ومتوجه میگردد روش درمانی کنگره 60 بهترین روش برای درمان اعتیاد به مواد مخدر صنعتی میباشد.
تیترآنلاین توجه شما را به گزارشی که در همشهری سر نخ شماره ۵۶
ارائه شده جلب می نماید.
برای
دیدن کلینیک اعصاب و روان و ترک اعتیاد «دی» و معتادانی که آنجا ترک
میکنند به یکی از مناطق شمالی تهران میرویم. بیشتر تختهای کلینیک پر
هستند. دو اتاق اختصاصی و یک اتاق عمومی با شش تخت؛ جایی شبیه بیمارستانها
و درمانگاههای خصوصی.
صدای موسیقی که یکی از
ساکنان اتاقهای اختصاصی گوش میدهد، کلینیک را پر کرده و بقیه هم یا
خوابند و یا با هم حرف میزنند و هر از گاهی بهانهای پیدا میکنند برای
خندیدن.
البته اینجا فقط معتادان بستری
نمیشوند و کسانی که با بیماریهای اعصاب و روان دست و پنجه نرم میکنند هم
ساکن کلینیک هستند. بیشتر معتادان اینجا اسیران موادمخدر جدید هستند.
شیشه، کراک و البته کوکائین یا به قول خودشان کوک. کلینیک خصوصی است و
مکانش هم بالای شهر. پس عجیب نیست که معتادان ماده مخدر گرانی مثل کوکائین
را هم اینجا ببینی. هزینه بستری شدن اینجا کم نیست اما بیشتر خانوادهها
حاضرند این هزینه را بپردازند تا بار دیگر، عضو خانوادهشان را سرحال و
سالم ببینند.
بیماران معمولا هفت تا ۱۰روز
اینجا میمانند و اگر درمانها جواب داد راهی خانه میشوند. این مرکز با دو
روش سریع و تدریجی معتادان را ترک میدهد. در ترک سریع، ماده ضدمخدر به
بیماران تزریق میشود و پس از شش ساعت موادمخدر از بدن بیمار دفع میشود؛
روشی برای سمزدایی. اما در ترک تدریجی داروی ضدمخدر خوراکی هر روز به
بیماران داده میشود و روزانه هم مشاورههای فردی و گروهی دارند تا از شر
مواد خلاص شوند. مشاورهها بعد از ترخیص هم تا ۱۲ هفته ادامه دارد. هرچند
که به گفته مسوولان کلینیک کسانی هستند که با گذشت چند سال و با اینکه دیگر
مصرفکننده نیستند، هنوز در جلسات مشاوره گروهی شرکت میکنند. اما این
تمام مراحل نیست. اینجا برای آنهایی که بعد از مصرف موادمخدر جدید و
روانگردانها دچار مشکلات عصبی و توهم شدهاند، شوک درمانی تجویز میشود؛
درمانی که مسوولان کلینیک معتقدند جواب میدهد.
چیزی شبیه تشنج
«برای
شوکدرمانی میزانی از جریان الکتریسیته را به مغز میدهیم که باعث تنظیم
عملکرد یکسری از سلولهای مغز میشود». این را دکتر شهرام حسام بختیاری،
مدیر کلینیک میگوید و معتقد است که این روش توهمهای ناشی از مصرف
موادمخدر جدید را از بین میبرد. یکی از کارمندان کلینیک میگوید که یادش
هست یکی از معتادان به شیشه صدایی میشنید که به او میگفت همسرش را بکشد.
بیشترشان صدا میشنوند، بدبین هستند، خواب منظم ندارند و بسیار عصبی و
پرخاشگر میشوند.
هر بیماری یک روز درمیان شوک
میگیرد و ما توانستیم اجازه بگیریم و در یکی از جلسههای شوک درمانی شرکت
کنیم. امروز دومین جلسه بیماری است که ما بالای سرش میرویم. بیماری که با
مصرف طولانیمدت موادمخدر دچار مشکلات عصبی شده. همانجا روی تخت میگوید
که دو تا بچه دارد و همسرش آنها را ترک کرده و به خانه پدرش رفته. دکتر قبل
از آغاز کار به بیمارش میگوید برود دستشویی و برگردد. همه هماتاقیهایش
را هم خارج میکند تا کسی شاهد شوکدرمانی نباشد. وسایل را حاضر میکنند.
آمپولهایی که باید تزریق شوند، دستگاه اکسیژن و دستگاه شوک.

بیمار
روی تخت میخوابد و معلوم است که اضطراب هم دارد. دفعه قبل کمی دچار مشکل
شده. شوک درمانی هر بار با حضور یک متخصص بیهوشی انجام میشود. پرستار از
آنژوکتی که روی دست بیمار است داروی بیهوشی را تزریق میکند. دکتر بختیاری
میگوید این دارو کمک میکند بیمار به خواب کوتاهی فرو برود و شوک را احساس
نکند. دکتر بیهوشی بالای سر بیمار ایستاده و سؤال میپرسد تا سطح
هوشیاریاش را بسنجد:«گفتی کجا کار میکردی؟ ماشین وارد میکردی؟» بیمار
میگوید:«آره، خودروهای مدل بالا وارد میکردم». دکتر همینطور میپرسد و
هر از گاهی نگاهی به پشت پلکهای بیمار میاندازد و آخرین سؤال را که
میپرسد بیمار دیگر جواب نمیدهد. دستگاه تنفس را مقابل دهانش میگیرند.
سطح بیهوشی زیاد نیست و بیمار بیقرار سعی میکند دستگاه تنفس را بردارد و
تکان میخورد. پرستار دست و پاهاش را میگیرد.
قبلا
دو دایره فلزی را به بند مخصوص دو طرف شقیقه بیمار بستهاند و حالا
الکترود به آنها وصل میشود. یک، دو، سه… ولتاژ لازم را میدهند و بیمار
میلرزد. تا به حال کسی را دیدهاید تشنج کند یا صرع داشته باشد؟ چیزی شبیه
همان، با میزان کمتر. دست و پاهایش میلرزند. بدنش صاف شده و رنگش پریده.
سرش کمی به عقب رفته و با اینکه دکتر بیهوشی آن را گرفته، تکان میخورد. از
قبل یک پلاستیک مخصوص در دهانش گذاشتهاند تا زبانش را گاز نگیرد. خیلی
طول نمیکشد و ولتاژ قطع میشود. دکتر بختیاری و متخصص بیهوشی با هم راجع
به میزان ولتاژ و بیهوشی صحبت میکنند و بیمار کمکم وارد مرحله هوشیاری
میشود. بیقرار است و با دستهایش میخواهد دستگاه اکسیژن را از روی صورت
بردارد. گاهی میخواهد از تخت پایین بیاید که پرستار نمیگذارد. ناله
میکند و تلاش میکند تا بیدار شود. صدایی از گلویش میآید و دکتر بیهوشی
با صدای بلند میگوید: «آب دهانت را قورت بده پسرم». و بیمار که حالا
هوشیارتر شده همین کار را میکند و صدایش کمتر میشود. بیقراریها کمتر و
کمتر میشود تا بالاخره به هوش میآید اما با آرامبخشی که به او تزریق
شده، میخوابد تا بدنش دوباره به حالت عادی بگردد.
فراموشی موقتی
نمیشود
با بیماری که تازه شوک گرفته حرف زد. میخوابد و اگر هم بیدار شود حالت
چندان طبیعی ندارد. برای همین باید سراغ آنهایی رفت که یکی، دو روز پیش شوک
گرفتهاند. مجید یکی از آنهاست. سه سال کراک و شیشه مصرف کرده و قبل از آن
هم تریاک و شیره. ازدواج کرده و یک دختر شش ساله دارد و همسرش ۱۰، ۱۲روزی
است او را به اینجا آورده تا ترک کند. به نظر او شوک برایش تاثیر داشته و
حالش را بهتر کرده. وقتی از حالتهای بعد از شوک میپرسیم میگوید: «بعد از
شوک خواب کاذب داریم. وقتی به هوش میآییم مسائل قبل از شوک را از یاد
میبریم. یک مدت طول میکشد تا همه چیز یاد آدم بیاید. بستگی به آدمش دارد و
اینکه کسی کمک کند. همسرم در این چند بار، بعد از شوک آمده و کمکم کرده تا
همه چیز یادم بیاید». به عقیده خودش او حالا ترک کرده و از ما هم میخواهد
دعا کنیم تا همینطور در ترک بماند. شهاب بیمار بعدی کلینیک است. ۲۵ساله
است و به نظر میرسد جوانترین کسی است که فعلا در کلینیک بستری است. شلوغ
میکند و امان پرستارها را هم بریده. دو سال شیشه زده و قبل از آن هم به
قول خودش همه چیز. خودش میگوید: «در کار ساختوساز بودم. کارم زیاد بود و
فکر میکردم شیشه مغزم را باز میکند. احساس خستگی نمیکردم و همیشه شاد
بودم اما حالا میبینم همهاش الکی بوده».
یک
هفته است که برادرش او را به کلینیک آورده. وقتی میپرسیم خودت میخواستی
بیایی، میگوید: «اگر دروغش را بخواهی بله اما راستش این است که نه اما
الان خودم میخواهم بمانم».
او هم یک روز در
میان شوک گرفته و تجربههایش شبیه مجید است ولی میگوید که بعد از شوک فقط
چیزهای کلی را فراموش میکند و بعد از مدتی همه چیز یادش میآید. وقتی
میپرسیم حالا فکر میکند ترک کرده، خیلی روراست میگوید: «نمیدانم. باید
بروم بیرون ببینم بازم میزنم یا نه!» تجربههای همه آنها که شوک میگیرند
شبیه هم است. یک خواب کاذب و مدتی فراموشی که به گفته دکتر بختیاری یکی از
عوارض شوکدرمانی است.
فردا خوب میشود
در
واقع آنطور که به اشتباه جا افتاده، شوک درمان اعتیاد نیست بلکه کمک
میکند تا بیماریها و حالتهای عصبی و روانیای که با مصرف مواد ایجاد شده
از بین برود که البته این حالتها بیشتر مربوط به موادمخدر جدید و
روانگردان است. این درمان برای بیماران عادی اعصاب و روان که معتاد هم
نیستند در این کلینیک اجرا میشود. دکتر بختیاری میگوید: «تحقیقات نشان
داده افرادی که صرع دارند بعد از هر حمله صرع و تشنج، مشکلات روحی و
روانیشان کمتر میشود. برای همین ما از این وسیله استفاده و تشنج مصنوعی
ایجاد میکنیم تا مشکلات این افراد از بین برود». هزینه هر بار شوکدرمانی
در این کلینیک ۷۰هزار تومان است و بسیاری از خانوادهها اول دیدگاه بدی
نسبت به این درمان دارند اما با توضیحات دکترها قانع میشوند.
اما
واقعا کسانی که از این کلینیک بیرون میروند و درمان میشوند دیگر به مواد
برنمیگردند؟ دکتر بختیاری میگوید: «ما میگوییم که درصد برگشت اعتیاد
همیشه صددرصد است. چون اعتیاد در ذهن این افراد از پیش وجود داشته و عود
میکند. اصلا نام اعتیاد از عود کردن میآید. حالا ما تلاش میکنیم که
فاصله بین این عود کردنها را زیاد کنیم و دفعاتش را کم. گاهی فاصله بین
عود کردن اعتیاد در یک نفر دو سال است و گاهی یک عمر که باعث میشود فرد
هیچ وقت دیگر مواد مصرف نکند. ما فقط میتوانیم فاصله بین عود کردن را زیاد
کنیم اما همیشه این امکان هست که افراد برگردند و معتاد شوند».
اینجاست
که پای خانوادهها به میان میآید. دکتر بختیاری هم معتقد است که
خانوادهها بسیار تاثیرگذار هستند هرچند که این را هم میگوید که خیلی
چیزها را نمیشود تغییر داد و روابط بعضی خانوادهها هم همینطور است. او
میگوید: «رفتار خانواده بهخصوص بعد از ترک خیلی مهم است. اینکه نه خیلی
طرف را لوس کنند و نه بیتفاوت باشند. رفت و آمدهایش، دوستهایش و
رفتارهایش را کنترل کنند و حمایتش کنند. هرچقدر روابط بین افراد خانواده
سالمتر و مستحکمتر باشد بازگشت کمتر میشود. اصلا اگر از ابتدا به این
شکل باشد کمتر پیش میآید کسی در این خانواده معتاد شود». اما خیلی وقتها
اینطور نیست و برای همین در این کلینیک و بسیاری از مراکز ترک اعتیاد،
افراد مختلف و با هر سنی میشود دید که معتاد شدهاند. پسری ۱۶ ساله کم سن و
سالترین کسی بوده که به این کلینیک برای ترک آمده و مردی ۵۶ ساله هم
مسنترینشان. الان هم برای ترک مواد جدید و شوکدرمانی جوانترها بستری
هستند. چون آمار مصرف مواد جدید در این سنین بیشتر است.
ساعت
از شش بعد از ظهر گذشته که از کلینیک بیرون میآییم. هنوز یک نفر دیگر
باید شوک بگیرد اما مدتی طول میکشد. بیمار اول آرامتر شده و روی تخت
خوابیده. کسی نمیداند خواب میبیند یا نه. وقتی بیدار میشود هم کمکش
میکنند تا فراموشی موقتی از بین برود. میگویند که فردا صبح حالش خوب
میشود.