یکی از رئوس مثلث درمان اعتیاد که بر اساس آن پروتکل درمان تدریجی در کنگره 60 شکل‌گرفته مبحث بسیار مهم و سرنوشت‌ساز جهان‌بینی هست،هر انسان با تعریفی که از جهان پیرامون خود ارائه می‌دهد زندگی خود را شکل و سرنوشت خود را رقم خواهد زد، شاید بتوان گفت جهان‌بینی دریچه‌ای است که تابع تفکر و اندیشه انسان است هر اندازه تفکرات انسان در مسیر ارزش‌های انسانی رشد و توسعه یابد نگاه انسان به زندگی زیبا تر و کلی تر خواهد بود، به قول بزرگی جهان هر کس به وسعت اندیشه و تفکر اوست، این‌چنین نگاهی درمی‌یابد که زندگی انسان آمیزه‌ای است از خوبی‌ها و بدی‌ها،زشتی‌ها و زیبایی‌ها،از دست دادن‌ها و به دست آوردن‌ها،دردها و شادی‌ها،تاریکی‌ها و روشنایی‌ها و....... یعنی اضداد، رشد و تکامل انسانی در گرو درک و فهم این مفاهیم و عبور از آن‌هاست، زمانی می‌توان به درک روشنایی رسید که از تاریکی‌ها عبور کرد. کنگره 60 چهارده فصل آموزشی را در قالب 14 وادی یا قانون و یا راه مطرح کرده است که در واقع علوم پایه و مبانی آموزشی کنگره 60 در بخش جهان‌بینی هست، با نگاه کلی به سرفصل‌های چهار ده وادی به چیدمان دقیق و حساب‌شده آن پی می‌بریم از وادی بسیار تا بسیار مهم تفکر (وادی یکم) شروع و با وادی محبت (وادی چهاردهم) پایان می‌یابد، به واقع هر کدام از وادی‌ها فرد مصرف‌کننده را با بخش عمده‌ای از مشکلات و موانع در مسیر درمان آشنا و کلید عبور از آن‌ها را در اختیار شخص قرار می‌دهد. به نظر می‌رسد مباحث مطرح‌شده در چهار وادی اول بیشتر در جهت تغییر تفکر و جهان‌بینی افیونی شخص مصرف‌کننده تدوین گردیده و شخص را از نظر فکری برای حرکت در مسیر درمان آماده می‌کند، می‌توان گفت چهار وادی فوق پایه و فونداسیون جهان‌بینی را شکل می‌دهند به همین منظور درک و فهم  آن‌ها بسیار تا بسیار مهم است.  در وادی اول با موضوع بسیار مهم تفکر آشنا شدیم و آموختیم که برای ساختن یک زندگی سالم و رهایی از اعتیاد باید فکر کنیم، درست فکر کردن را قبل از هر انجامی سرلوحه کارهایمان قرار دهیم.در وادی دوم آموختیم  که ما به هیچ نیستیم حتی اگر خودمان ارزشی برای خودمان قائل نباشیم، هر کدام  از ما ارزش و جایگاه خاص خودمان را داریم، هر کدام از ما پتانسیل و استعدادهای منحصر به فردی داریم که برای شکوفایی آن‌ها باید در صراط مستقیم گام نهیم.

و اما وادی سوم: باید دانست هیچ موجودی به میزان خود انسان برای خویشتن خویش فکر نمی‌کند

وادی با کلمه تأکیدی باید شروع‌شده که بیش‌ترین بار معنایی را در خود دارد . این تاکید نشان از قانونی محکم و خلل‌ناپذیر است که ما چه بخواهیم و چه نخواهیم در هستی و زندگی انسان جاری است. این قانون در تمام سطوح زندگی ما حکم فر ماست و یکی از قوانینی است که دنیای ما بر پایه آن اداره می‌شود اما چه چیزی را باید دانست؟ باید بدانم که هیچ موجودی برای کامران به اندازه خود کامران برای او فکر نمی‌کند و بر همین تعریف می‌فهمم که باید فقط و فقط برای خودم درمان شوم نه شخص یا دلیل دیگری.

یکی از تفاوت‌های اساسی درمان اعتیاد به روش تدریجی در کنگره 60 با دیگر روش‌های موجود در دنیا در این است که صد درصد بار درمان را به روی دوش خود فرد گذاشته چرا که فرد مصرف‌کننده تا به این باور نرسد هرگز بر توانایی‌های خود تکیه نخواهد کرد و اعتمادبه‌نفس لازم برای عبور از این گذرگاه سخت را به دست نخواهد آورد، اصولاً روحیه طلب کاری  و متوقع بودن و انتظار کمک  از سوی دیگران، در مصرف‌کنندگان مواد مخدر بسیار شایع است. این روحیه، از خانواده گرفته تا دوستان و آشنایان و جامعه و حتی خداوند، تفکر بسیار  مخرب و بازدارنده‌ای است، تا زمانی که در مصرف‌کننده مواد مخدر  این حالت وجود  دارد  به طور قطع نباید منتظر کوچک‌ترین موفقیت  و پیشرفتی در او باشیم به اعتقاد ما  اعتیاد درمانگر ندارد، درمانگر اعتیاد، خود فرد مصرف کننده است. اعتیاد راهنما دارد و راهنما فقط راهنمایی می‌کند. نه راهنما و نه هیچ کس دیگری نمی‌تواند مشکلات مصرف‌کننده را بر دوش بگیرد. نه راهنما و نه هیچ کس دیگری نمی‌تواند بار خماری را از روی دوش مصرف‌کننده بردارد. این بار را فقط خودش باید حمل کند و در نهایت و به تدریج زمین بگذارد. این تاوان باید پرداخته شود مسئولیت این کار بعهده هیچ شخصی نخواهد بود مگر خودمان. البته نمی‌توانیم منکر کمک و هم دردی و یاری سایر عزیزان و اعضاء خانواده باشیم، ولی بایستی به این مطلب توجه داشته باشیم که نقش اول بعهده ماست و مـا هستیم که بایستی بدهی خود را نسبت به تخریب هایی که ایـــجاد کرده‌ایم پـرداخت نمائیم، پس ابتدا کلیه مسئولیت کار خود را بپذیریم و باشهامت در جهت رفع آن تلاش و کوشش نماییم دوم اینکه سختی‌ها را با روی باز تحمل کنیم و به عنوان بازپرداخت بدهی خود بپذیریم و سوم سعی کنیم خودمان مسئله را با تفکر حل نماییم.

با مطالعه وادی سوم در نگاه اول ناخودآگاه آیه شریفه (  وان لیس للا نسان الا ما سعی) در ذهن انسان تداعی می‌شود: نیست برای آدمی جز آنچه با سعی و تلاش به دست می‌آورد. آیا همین تلاش نیست که به عنوان یک انسان زندگی ما را معنا و مفهوم می‌بخشد؟ تلاش نه برای رسیدن که تلاش برای رفتن و رفتن! علامه طباطبایی در خصوص آیه فوق می‌فرمایند: هیچ انسانی مالک هیچ‌چیزی نیست مگر آن عملی که انجام داده و جد و جهدی که نموده، تنها آن را داراست! 

درمان اعتیاد نوعی مدیریت بحران است، مدیریت این بحران چنانچه با آموزش و تفکر سالم  همراه نباشد تخریب و ویرانی در پی خواهد داشت! فرد مصرف‌کننده مستقیماً در جایگاه مدیریتی قرارگرفته و اداره امور درمان و زندگی را در دست خواهد گرفت تا اوضاع نابسامان به وجود آمده را سرو سامان ببخشد، در چنین شرایطی پرداختن به موضوعات کم اهمیت نه تنها مشکلی را حل نخواهد کرد بلکه به علت وجود مشکل اصلی و قصور و کوتاهی در حل آن اوضاع روزبه‌روز وخیم‌تر خواهد شد، پس همواره می‌بایست برنامه درمان خود را در اولویت امور زندگی قرار داده و تمام تلاش خود را صرف آن کند، این‌چنین مدیریتی درمان شخص را تضمین خواهد کرد و در کوتاه‌ترین زمان ممکن شرایط زندگی سرو سامان خواهد گرفت، در طی این دوره همواره باید به خاطر بیاوریم که اوضاع فعلی یک شبه به وجود نیامده که بخواهیم آن را یک شبه برطرف کنیم، و از حرکت‌های نسنجیده و بدون تفکر  خودداری نماییم،آنچه مسلم است با بهبودی اوضاع و کاهش مشکلات جسمی و روحی شرایط مساعدی در زندگی حاکم خواهد شد و فرصت مناسب فراهم خواهد گردید تا کمبودها و کاستی‌ها را با تفکر جبران نماییم.

پذیرش و درک این وادی کمک کرد تا برای حضور در جلسات هفتگی کنگره 60 مسافت شهرکرد به اصفهان را در طول 18 ماه سفر اول (طول دوره درمان) بدون کمترین سختی و مشکلی طی نمایم  و به درمان قطعی اعتیاد برسم.

همیشه سرفراز،همیشه پاینده

 

با احترام مسافر کامران