دستور جلسه این هفته : وادی هشتم و تاثیر آن روی من
                                          با حرکت راه نمایان می شود

همانگونه که می دانیم و در دستور جلسات قبلی نیز به عرض رسید ، کنگره 60 در پروتکل درمان اعتیاد و در اکثر متون و نوشتارهای خود به تصریح این موضوع را بیان کرده است که بیماری اعتیاد ، دارای سه وجه یا مولفه و یا پارامتر است که اضلاع مثلث درمان اعتیاد را تشکیل می دهند  و زیرساخت یا فوندانسیون تعادل و درمان قطعی اعتیاد را به وجود می آورند . اعضای کنگره 60 به خوبی می دانند که برای درمان قطعی اعتیاد و برای رسیدن به تعادل کامل پس از قطع مصرف مواد مخدر و درمان ، هر سه مولفه جسم ، روان و جهانبینی بایستی از تعادل برخوردار باشند ، چرا که در غیر این صورت ، ممکن است به قطع مصرف برسند ، اما به درمان و تعادل هرگز نخواهند رسید . از سوی دیگر می دانیم که موضوع جهان بینی برای اولین بار در سطح جهان توسط کنگره 60 به مقوله درمان اعتیاد وارد شده است و در هیچ یک از متد ها و روش های درمان اعتیاد در دنیا ، موضوعی تحت عنوان جهان بینی با ابعاد و مختصاتی که کنگره 60 مطرح می کند ، وجود ندارد .

جهان بینی موضوع و مقوله ای بسیار گسترده است که تمامی ابعاد زندگی ما را در می گیرد . در هر مرتبه ، جایگاه ، حلقه ، و وضعیتی که باشیم ، موضوع جهان بینی ، همواره اهمیت خاص و منحصر به فرد خود را داراست .

اکنون می دانیم که برای رسیدن به درمان قطعی اعتیاد ، باید جهان بینی ما از وضعیت نامتعادل زمان مصرف و اعتیاد ، یعنی جهان بینی افیونی خارج شود و به وضعیت تعادل و سلامتی برسد . قدر مسلم ، نقش ویژه دانایی در مرتبه و کیفیت جهانبینی ، برکسی پوشیده نیست .
مثلث دانایی با اضلاع آموزش ، تجربه و تفکر ، یاخته ها و تار و پود جهان بینی ما را تشکیل می دهند . کنگره 60 برای خروج جهانبینی فرد از حالت افیونی بودن و مجموعه تفکرات مخرب و منفی که زیر مجموعه جهانبینی افیونی است ، آموزش هایی را در نظر گرفته است که در طول دوره درمان و همزمان با اصلاح و بازسازی ساختارهای جسم و روان ، خوراک و مصالح لازم را برای ساختن جهانبینی سالم و به دور از افکار منفی و معتاد گونه فراهم می کند و به تدریج در اختیار ما می گذارد تا ما نیز بتوانیم به تدریج و به آرامی ، آن ها را دریافت کنیم ، یاد بگیریم ، یه کار گیریم و عمل کنیم و از تاریکی و ظلمات اعتیاد خارج شویم .

آموزش های جهان بینی کنگره 60 در اکثر نوشتارها و متون کنگره موجود است ، از جمله کتاب عبور از منطقه 60 درجه زیر صفر ، وادی ها ، جزوات جهان بینی یک و دو و سی دی ها .  این منابع ، بیشترین بار را در این خصوص به عهده دارند و برای به تعادل رساندن دیدگاه ها و تفکرات ما نقش بسیار ویژه ای را ایفا می کنند . وادی های کنگره 60  سرفصل هایی را مطرح می کنند که بایستی با تمام وجودمان آن ها را بیاموزیم . آن ها را طوری باید آموخت و یاد گرفت که به قول سردار ، گویی آن ها را خورده ایم . یعنی آموختن به درجه ای که در بطن ساختارهای وجودی نفوذ کند و این پایه ای می شود برای درک مطالب بعدی .
 وادی ها از شماره یک تا شماره چهارده ، اهم موضوعاتی که بایستی در زندگی ما سرلوحه امورات قرار گیرد را مطرح می کنند و ما را به معرفت و دانش درست زندگی کردن نزدیک می کنند و قوانینی هستند که اگر خوب دقت کنیم ، همیشه و در همه جا جاری هستند . اگر بلد باشیم و یاد گرفته باشیم و عمل کنیم ، در بازی زندگی ، بازیکن خوبی خواهیم بود ؛ طوری که همه از بازی ما لذت می برند و دوست دارند که تمام نود دقیقه را در زمین باشیم و طرفداران زیادی خواهیم داشت  و اگر بلد نباشیم و یا بلد باشیم اما عمل کردن را بلد نباشیم ، طوری بازی می کنیم که هم حال خودمان را می گیریم و هم حال دیگران را . بازیمان برای دیگران لذت و زیبایی نخواهد داشت و همه می خواهند که ما هر چه زودتر از زمین خارج شویم و خریداری هم نداریم . جالب این که بازی کن بد در این شرایط شروع به توجیه و ایراد گرفتن از شرایط می نماید و به قول معروف ، می گوید زمین کج است .  بازیکن خوب در بازی زندگی بازیکنی است که به دانایی رسیده است و یا در مسیر دانایی است و سعی می کند به دانایی خود عمل کند  چرا که دانایی وضعیت و مرتبت و کیفیت جهانبینی را مشخص می کند .
و اینک : وادی هشتم  ، با حرکت راه نمایان می شود .

این وادی نیز مانند سایر وادی ها ، یکی از زیبا ترین و پرکارامد ترین قوانین هستی و زندگی را به نمایش می گذارد و به ما آموزش می دهد . با حرکت راه نمایان می شود .

می گویند یکی از نام های نیروهای شیطانی یا منفی ، نیروی بازدارنده است . نیرویی که سعی می کند به عنوانین مختلف ما را از حرکت باز بدارد . این نیرو خیلی خوب می فهمد که اگر ما بایستیم و توقف کنیم ، به دنبال توقف ، قطعاً سقوط می کنیم و سکون بدون سقوط وجود ندارد . این نیرو هر بار سعی می کند با شناسایی نقاط حساس و نقاط ضعف ما که ممکن است یک روز مواد مخدر باشد و روزی دیگر ، موضوعی دیگر ، ما را از مسیر صحیح زندگی خارج کند و متوقف کند .
مسیر زندگی انسان مسیر است ، محل سیر است ، یعنی جای حرکت است ، جای سکون و توقف نیست ، اگر جای توقف بود که دیگر مسیر و محل سیر نبود . بنابراین انسان در طول زندگی ، دائماً در حال حرکت است و هیچ نقطه ای وجود ندارد که انسان بگوید مسیر زندگی من تمام شد و به پایان رسید و من باید بایستم . چنین جایی در زندگی انسان هرگز وجود ندارد . انسان یعنی زندگی و زندگی یعنی حرکت.

بسیاری اوقات ، ما از حرکت می ایستیم آن هم با این بهانه که راه مشخص نیست . می خواهیم تمام راه را ابتدا به ساکن ببینیم و خوب برانداز کنیم و بعد حرکت کنیم . غافل از این که این اتفاق هرگز برای هیچ کس روی نمی دهد . خیلی وقت ها ، ساعت ها و روزها و هفته ها و ماه ها فکر می کنیم، اما حرکت نمی کنیم . تفکر بسار خوب است و اهمیت آن را همه ما می دانیم . اما جایی هست که دیگر باید حرکت کرد و تفکر به تنهایی راه به جایی نمی برد . کشتی در ساحل ، امن است اما برای این ساخته نشده است . باید حرکت کند . ما هم بسیاری اوقات در ساحل امن تفکر و برنامه ریزی توقف می کنیم و می ترسیم که حرکت کنیم ، غافل از این که تا حرکت نکنیم ، راه نمایان نمی شود . هیچ جاده ای وجود ندارد که بتوان با یک نظر ، از ابتدا تا انتهای آن را دید . مگر این که در آن جاده حرکت کرد . زمانی که حرکت می کنیم ، به موازات حرکت ما ، راه نیز خودش را نشان می دهد . می گویند حساب خانه تا بازار دوتاست . این ضرب المثل کنایه از این است که هر قدر برنامه ریزی کنیم ، در عمل چیز دیگری می شود . بنابراین بخشی از برنامه ریزی فقط با حرکت کردن امکان پذیر است .

من زمانی که در ابتدای سفر اول بودم ، دلم می خواست بدانم که مثلاً در پله بعدی چه می شود . اگر سه وعده به دو وعده برسد چه می شود ، اگر دو وعده به یک وعده برسد چه می شود . وقتی به یک گرم ده روز می رسم چه می شود ، وقتی موادم قطع شد چه می شود و هزاران سوال دیگر که دوست داشتم بدانم چه می شود . این تفکرات انرژی مرا می گرفت و نیرویی که می بایست صرف استفاده از زمان حال می شد ، صرف چراها و چگونگی های بی مورد و بی اهمیتی می شد که هنوز زمان رسیدگی به آنها نرسیده بود . آن جواب ها را هر گز نگرفتم و نفهمیدم ، مگر زمانی که حرکت کردم و به آن جایگاه رسیدم .

وادی هشتم یکی از بهترین بهانه ها و دستاویز های نیروی منفی و جهل و نادنی ما را در توقف بی جا را نقش بر آّب می نماید  . گفتیم توقف بی جا ، حتماً می دانید که در قوانین راهنمایی و رانندگی ، توقف بی جا ، یعنی قبض جریمه یا حمل به پارکینگ و در ادامه مشکلات دیگر . در قوانین زندگی نیز مطمئن باشید که توقف بی جا یعنی هزاران مشکل و مصیبت دیگر که خیلی خوب آن ها را درک کرده ایم .

یکی دیگر از ترفند های نیروی منفی و یا جهل و نادانی ما این است که در ابتدای شروع کار ، تصویری بسیار وحشتناک و ترسناک از آن کار و آن انجام  در ذهن ما ترسیم می کند ، طوری که جرات نمی کنیم به آن کار نزدیک شویم و دست بزنیم و حرکتی انجام دهیم . در کتاب عبور از منطقه 60 درجه زیر صفر مطلبی وجود دارد که بی ربط به وادی هشتم نیست و آن این است :


 لحظه دشواری در آن لحظه احساس نمی شود ، آن چنان که یادآوری آن دشواری ، دشوار است .
در ابتدا این گونه است ، اما زمانی که حرکت می کنیم ، دیگر آن دشواری را احساس نمی کنیم .


زمانی که ایستاده ایم و می اندیشیم ، محاسبات به گونه دیگری است و زمانی که حرکت می کنیم و می اندیشیم نیز وضعیت به شکل دیگری است .
به شما عزیزان توصیه می کنیم برای درک و یادگیری بیشتر این وادی ، متن کامل وادی هشتم نوشته مهندس حسین دژاکام را تهیه و مطالعه فرمایید و کاست یا سی دي مربوطه را نیز گوش کنید و ببینیم موسس کنگره 60 ، از چه زوایایی به این وادی مس پردازند  .

 
با احترام ، مسافر علی خدامی
منبع : كنگره 60